η μπαρτσελονα στην ελλαδα

εστω και οι πιτσιρικαδες

αυριο το βραδυ θα τους ταισω

μπιφτεκακι και greek salad

φυσικα και θα παρω αυτογραφα

απο ολους

για να τα δειχνω στα παιδια μου

αυτο που με απασχολει ειναι τι γλυκο να τους προσφερω

..ζελε ή χαλβα?

antz


οταν ημουν μικρη
στη γειτονια συνηθιζα να παιζω με αγορακια
μην παει ο νους σας στο πονηρο απλα δεν υπηρχαν κοριτσακια
δεν ημουν αγριμι ουτε αγοροκοριτσο απλα επαιζα με αυτοκινητακια,
σκοτωναμε σπουργητια με σφεντονες και καταστρεφαμε μυρμηγκοφωλιες.
με τον πιο παραδοξο τροπο ομως
αδειαζαμε ολοκληρα μπουκαλια χλωρινης, χρησιμοποιουσαμε αναπτηρες για να τα καιμε ζωντανα και μερικες φορες τα ψεκαζαμε και με αζαξ!
θυμαμαι τα χαμογελα της ικανοποιησης στα προσωπα μας οταν βλεπαμε τα μυρμηγκια να τρεμουν απ’ τις δηλητηριωδεις επιδρασεις της χλωρινης κι υστερα απο μερικα δευτερολεπτα να κειτονται αψυχα.
τωρα που μεγαλωσα ακομα δεν μπορω να εξηγησω την ευχαριστηση την οποια ενιωθα εκεινη την ωρα. και να επισημανω οτι κανενας απο τους παιδικους μου φιλους δεν ειναι διχασμενη προσωπικοτητα. ολοι ειναι φυσιολογικοι ανθρωποι.
θα μου πειτε με μυρμηγκια θα ασχολουμαστε?
με αφορμη την επισκεψη μου στην παραλια την περασμενη Κυριακη η αναμνηση μου ηρθε ξανα και μου συμβαινει σχεδον παντα οταν βλεπω μυρμηγκια.
την ωρα που ο Παναγιωτης κοιμοταν ησυχα ησυχα πλαι μου, ενα μυρμηγκι εκοβε βολτες τριγυρω του. το εδιωξα πολλες φορες αλλα εκεινο δεν απομακρυνοταν, ισως και να μην ηταν το ιδιο. σκεφτηκα να το σκοτωσω για να ησυχασω αλλα κανεις δεν ειναι αξιος να αφαιρει μια ζωη.
φανταστηκα οτι μπορει να ειναι μπαμπας και να τον περιμενει η οικογενεια του να επιστρεψει απο τη δουλεια
να εχει κανονισει για καφε με την κοπελα του και να περιμενει να περασει να την παρει
να ειναι δασκαλος και να τον περιμενουν τα παιδια στο σχολειο
να ειναι παιδι και να το περιμενει με αγωνια η μαμα του να γυρισει σπιτι
και αλλα πολλα τετοια. κι ετσι για μια ακομη φορα εκανα πισω
μερικες φορες τωρα οταν τα βλεπω να κουβαλουν φαγητο τα βοηθαω να γυρισουν πιο γρηγορα στη φωλια τους. αποφευγω συνειδητα να τα σκοτωνω αν και ειμαι σιγουρη πως καθημερινα πατω αθελα μου εκατονταδες
και τωρα που το σκεφτομαι την ωρα που φυγαμε απο την παραλια μπορει και να το πατησα εκεινο το οποιο μου εφερε τοσες αναμνησεις…
c’est la vie τελικα

τροφη στο μυαλο

Για την εφημεριδα δεν εχω τιποτα να γραψω. Ουτε για την εκτη του Ιουνη.
Ενα μονο με απασχολει διαβαζοντας το εξωφυλλο της espresso.
Αυτην την σπανια ασθενεια πως στο διαολο την κολλας?
Δεν ρωτω για μενα , αλλα για κατι φιλους.Καταλαβαινετε…

ποιος ποναει πιο πολυ?



Αυτος που χτυπαει ή αυτος που ποναει?
Κατι τετοιο ελεγε ενας στιχος των στερεο νοβα(δεν θυμαμαι αυτη την στιγμη απο ποιο κομματι).
Τον θυμηθηκα με αφορμη ενα περιστατικο που συνεβει στην Μ.
Ενα μαυρισμενο ματι και δυο ραμματα στο μαγουλο, αυτο που εμεινε πισω απο ενα ξεσπασμα του Π.
Υποθετω οτι θα ειχε γινει και αλλες φορες, μονο που τοτε τις πληγες τις καλυπταν τα ρουχα.
Κριμα.
Δυστυχως ομως δεν ξερω για ποιον απο τους δυο να κλαψω.

αποκλειστικο!


Σημερα στην δουλεια περασε ενας
γνωστος και μου ειπε εμπιστευτικα
οτι εχει κλεισει ο ροναλντο στον γαυρο.
Τον ρωτησα πως γινεται να το γνωριζει
αυτος -ο αντωνης απο την ταναγρα- ενα
τοσο σημαντικο θεμα και για να με πεισει μου
πασαρε την φωτογραφια που βλεπετε.
Ειναι ο ροναλντο στις εγκαταστασεις του ρεντη.
Οι κοκκινες φανελες με το ονομα του τυπωνονται αυτη την στιγμη στην κινα.
Θα τις παραλαβουμε μαζι με αυτες του φιγκο!

ευροβυζιονικες εντυπωσεις

Καταρχην δεν θα επρεπε να λεγεται ευροβυζιον αφου δεν περασε στον τελικο η αννετ. Ουτε ευροβισσιον.Κατι αλλο θα επρεπε που δεν μου ερχεται τωρα στο μυαλο.
Ο Σακης δεν μπορει να αρθρωσει προταση με παραπανω απο δυο λεξεις.Εκει στην ξενιτια μαλλον ξεχασε να ομιλει την ελληνικην. Οχι οτι μιλαει την αγγλικην.
Η Μενουνος πρεπει να εχει ευαισθητο στομαχι. Ελειψε απο την σκηνη περι του τεταρτου της ωρας.Ανεπιβεβαιωτες φημες αναφερουν οτι την επιασε κοψιμο και ετρεξε στην τουαλετα να ανακουφιστει.Θα την πειραξε φαινεται η φασολαδα που εφαγε λιγο πριν την εναρξη της σεμνης τελετης.
Αυτος θα πρεπει να ειναι ο λογος που δεν ανεβηκε στην σκηνη και ο ρουσοπουλος για να δωσει το βραβειο στα παιδια απο την φιλανδια. Η μαιρουλα εκλανε συνεχως με αποτελεσμα η σκηνη να εχει μετατραπει σε θαλαμο αεριων, απροσπελαστη σε οποιονδηποτε χωρις μασκα αεριων.