τηλεφώνησέ τώρα…

συγκλανισμένη η κενή γνώμη παρακολουθεί το μαρτύριο του Ισίδωρου – κατά θεόν Ίζιντορ, τελευταίο κάτοχο της βέρας όχι των νιμπελούγκεν αλλά της κρούσκας / ρίγανη συγκίνησης και δάρκυα κλασώγελου καταπρήζουν τους ορχέους μου μπροστά στο μαρτύριο του Ισίδωρου: Ισίδωρε πονάω για σένα / συμπαράσχω και εγώ μαζί σου / η εισαγωγή σου στο νοσοκομείο έφερε στην επιφάνεια τα ανθρωπιστικά μου αντανκλανικά και κατέθεσα τον οβολό που (δεν) έχω στο ίδρυμα πατέρα ακολουθώντας το παράδειγμα του μέγιστου σατιρικού αντωνίου του κακανάκη / ριγανώ Ισίδωρε / συγκινούμαι / δεν ξέρω / νομίζω πως το μαρτύριό σου είναι και δικό μου / γαμημένη κρίση / γαμημένη κρίση – αναφωνάξτε και εσείς αδελφές μου / ενώσατε τους χείρας σας, γροθιά, και παλινδρομήσετε το πέος σας, γροθιά / ΙΣΙΔΩΡΕ / ίσα δώρα ίση δώρη / ΔΩΡΗ: έστω ένα νεύμα ότι ζεις / μεγίστη απελπιστία ΣΕ λέω ώστε χτες, Παρασκευή, παρακολούθησα ολάκερη τη Μεσόγειο που ήταν αφιερωμένη – φευ – εντρέπομαι και μόνον στη θύμη του – αφιερωμένη στην Κύπρο / ΙΣΙΔΩΡΕ σε αγαπάω…

απολαύστε υπεύθυνα… ο Κραπ σας αγαπάει όλους…

 

ΥΓ. ρε ΕΚΔΟΤΑ… στις ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ σου γιατί επιβιώνει αυτό ‘θέλω κι εγώ δημόσιο;’ – είσαι siguros?

Μεgάλος Διαγωνισμός

προλάβετε τώρα: κληρώνουμε είκοσι επιδόματα εργασίας σε 15 υπερτυχερούς εργαζομένους του δημοσίου για το μηνα δεκέμβριος- πλην δεκο… με κάθε ανανέωση του χρόνου συνομιλίας σας με τον θεό δεκαπέντε σούπερ τυχεροί θα έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν στη μεγάλη κλήρωση… 20 επιδόματα εργασίας – συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων αλληλεγγύης και λοιπών κρατήσεων – καθαρά λεφτά – καθαρές κουβέντες… δεν έχει ξαναγίνει: προλάβετε… βρείτε τον μαγικό αριθμό για να συμμετέχετε στη μεgάλη κλήρωση, κλήρωσε ΛΕΜΕ κλήρωσε… το αφεντικό τρελάθηκε… με κάθε συμμετοχή σας εξασφαλίζετε θέση για το δώρο χριστουγέννων – κάλτσες και γαλτσοπούλες γεμιστές… δεν ξανάγινε… ειδικό μπόνους συμμετοχής σε όλους… με κάθε συμμετοχή δώρο τα τέλη του τέλη… δεν έχει πρηγούμενο…

Μια προσφορά των Υπουργείων Αλληλεγγύης, Μακρινίτσας, Κοντοχωρίων, Οικονομίας και Εκονομικών, Εργασίας, Δανείων και Τοκογλυφίας, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης, Πολίτη, Πορστασίας του Πολίτη

συμπεριλαμβάνεται φόρος 23%

Με την ευγενική χορηγία του ΟΣΦΠ και του Ηρακλέως

Χρυσοί Ορηγοί: Τσίμας, Πρετεντέρης, Προτοσάλτε, Μπάμπης, Σία, Όλγα, Στάη, Κωστόπουλος, Μπάρμπι, Μπάμπι, Άννα, Κούλα, Στάθης Ψάλτης και Γαρδέλης, Πυκς Λακς, Ρακς Πετράκης, ΣουΣουΕ, Κράημ Λαμπς, Κράημ Λάμπες, Κλάην Μάην, Τζούλια, ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, Πορσειδώνας, Ροβινσώνας Κρούσος, Τζιμ Κρουζ, Τομ Κρουζ, Σαϊνετολόγοι δώθε Πλατανιάς, Ορθόδοξοι Καθολικοί κείθε Πλατανιάς, Σαρανταημεριστές άνω  Πλατανιάς, Όλι Ρεν, Μπεν Ρεν, Μπεν, Μπένι ο ταύρος, Ντόρα η εξερευνήτρια, Αντώνης Σαματάς, Γεώργιος Αντρέου Παπατάκης, Θεόδωρος Μπάγκαλοουζ, Χάνα Μοντάνα, Θαπατέρο, Σπίντι Γκονζάλες, Μάριο Φραγκούλη, Μάριος Μπρος, Μπρος, Μπόμποτας, Αλαμούζος, και 23 κατασκευαστές πλην τυρίων

Μεgας Χορηγός: Κραπ

Προγράμματα ΕΣΠΑ 2011-2013, Συγχρηματοδότηση Τ.Α.Κ.Η.Σ. Ο. Μ.Α.Λ.Α.Κ.Α.Σ., ΕΕ, ΕεεΡεε

2011

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ Η ΒΟΥΛΗ Η’ ΑΛΛΙΩΣ ΤΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΜΠΑΣ

αγανακτώ
αναγακτείς
ανακταγής
άνακτα γης
ανάκατα γης
ανακαταγής
αναγκαγής
αγκανακτείς
αγκαντάκτηση
οι μεταπτώσεις ενός αγανακτισμένου και το χρυσό λουρί της μάνας: δώστε λεφτά στον πόπουλο [εξασφαλίστηκε η δόση μας] και σώστε…

δεν αγανακτάστε λέω γω / ή άη αγανακτήσου

sponge Bob

μιτ ιζ μερντερ

‘no lego men were harmed in the making of this photo gallery’

http://www.nme.com/photos/26-album-sleeves-recreated-in-lego/203791/1/1#2

τι πάθανε όλοι με τα lego ή τα playmobil;

κραπσλασττεηπ

(λειτουργώ με αιωνοκαθυστέρηση)/ επιτέλους, λέει ο κραπ, η δημοκρατία αποκαταστάθηκε και ο Κούλογλου επέστρεψε με το Ρ(ο)Χ(αλα)Σ στην έλευθερη ραδιοφωνια τηλεόραση / ελευθερία του τύπου / ελευθερία / ελευθερία στην εξημέρωση όλων / τι ακριβώς αποζητά μία εκπομπή με θέμα την δολοφονία του Γρηγορόπουλου; (αδελφέ αγροτόπαιδα τρελά νούμερα προβλέπω – προβοκάτορας κραπ)/ τη μνήμη; / ποιων; / έναντι ποιων; / τον θυμό; / τίνος; / εναντια τίνος; / ηρέμησε κραπ, ήρεμος είμαι / ποιο το δίδαγμα; / να θυμηθώ κραπ, να θυμηθείς κραπ / επετειακό θέμα είναι; / ποια η σχεση κραπ του δεκέμβρη με τη μνήμη; / κραπ, κραπ, dear old chap, είναι μνήμη κραπ / μόνο μνήμη / δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο / ας θυμόμαστε κραπ / κι ας αναμένουμε / κραπ; / ναι αγάπη μου; / μυρίζεις / το ξέρω / είναι η σαπίλα στον γλουτό μου / μα κραπ; / ναι / αυτός ξεφλουδίζει / σε λίγο / και οι προνύφες / κραπ;/ ναι; / θυμάσαι; / αμυδρά / κραπ; /ναι; / ξεχνάς; / αμυδρά / ο κραπ αμυδράς / σκατοκαλικάντζαρε κραπ / είναι το πιο τρυφερό πράγμα που μου έχει πει / ποιος μίλησε; / ο τσίπρας / κραπ / ναι: δημοσκοπικά ανέφερε είμασταν στο 10 με 15% – πιο πάνω από τον εχθρό πολύ πιο πάνω / κραπ; / μήπως να φύγουμε; / μα δεν είμασταν ποτέ εδώ κραπ / ευτυχώς / και αυτός τότε ποιος είναι; / ηρέμησε, απλά σου μοιάζει…

κραποστασίδι

οδήγησα τον εαυτό μου στην αγχόνη – κραπ – μόνος – κραπ – μέτρησα βήματα – κραπ – 34 – κραπ: κι ενώ όλα ήταν έτοιμα, Any Day Now 1099 άρχισα να μετράω αντίστροφα: κραπ – άκουσα Coldplay – κραπ – συνέφαγα με τον χάρο και όλους τους φίλους του, κραπ, κι εκεί που νόμιζα ότι κραπ τίποτα άλλο δεν μπορεί να πάει στραβά, κραπ, άκουσα, Oasis ξανά, κραπ: 199τι; σκάψε την ψυχή σου κραπ… ποια; σκατόγερε… οδήγησα τον εαυτό μου στην αγχόνη κραπ τράβηξα όπλο κραπ και κρέμασα την σόλα από το τρύπιο παπούτσι, κραπ, μυρίζει: πτώμα ή ο θάνατος κι όλοι μας οι φίλοι – δείπνο -κραπ με ξένα κόλυβα – ξέρεις κραπ; ναι; κραπ; ναι: σαγαπώ κραπ – κι εγώ: τουλάχιστον έχω εσένα – κι εγώ εμένα – κραπ; ναι; ξημέρωσε; σχεδόν: άκου – ζυγώσανε τα βήματα – σειρά μου: να σε πυροβολήσω αυτήν τη φόρά; μόνον αν μαγαπάς αληθινά… μπαμ – τίποτα: ψεύτη κραπ – σιχαίνεσαι τα άντερά σου – ενώ εσύ; εγώ; κραπ: δεν ήμουν πειστικός; όχι αγάπη μου – κραπ – την επόμενη φορά να φωνάξεις… ή να φωνάζω; κραπ: ας φωνάζω… ΚΡΑΠ – κι αν σε αφήσω να βαρεθείς μέχρι θανάτου; αυτό κραπ θα μου άρεσε: σαγαπώ…

The best of the tens? Krapp and the old tape recorder.

The best of the tens? Krapp and the old tape recorder.
Τι ήταν η pop (Sarah records); Ήταν εκείνη η υποψία προτού διαψευστούμε. Δεν ήταν η διάψευση – η pop δεν μάς επέτρεψε ποτέ να σκεφτούμε ότι πεθαίνουμε. Ήταν μεταξύ δύο οριζόντων, πριν το ξημέρωμα, λιώμα, πριν το σούρουπο, μεταξύ, ήταν η υποψία ότι τίποτε δεν λειτουργεί όπως πρέπει. Τίποτα και ποτέ – εκτός από την pop. Τρία λεπτά – πριν την διάψευση. Η pop ήταν πριν το post και το minimal – πριν την σιωπή, οριστική: αυτή ήταν η υποψία Krapp, η υποψία ότι θα σωπάσουμε. Η σιωπή εκείνη είναι άμεσα συνυφασμένη με την διάψευση – δεν το γνωρίζαμε ή το γνωρίζαμε αλλά δεν το πιστεύαμε. Η pop ήταν λίγο πριν – πάντοτε λίγο νωρίτερα ή αμέσως μετά, πάντοτε πιο νωρίς, πάντοτε λίγο αργοπορημένος: πίστη ήταν πριν τη γνώση (τη γνώση ότι δεν υπάρχει και τίποτα να γνωρίσουμε ή να σκεφτούμε που δεν το έχει ήδη σκεφτεί ο άλλος). Οι σκέψεις που δεν εκφράστηκαν ποτέ και αναλάμβανε πάντοτε η pop να τις εκφράζει – στη θέση μας (εκείνο το ηλίθιο δάκρυ που επέμενε σαν ξερός λαιμός και δεν εννοούσε να αφήσει το μάτι: μία ακόμη αθώα νοσταλγία ενός έρωτα που ποτέ δεν ήταν γραμμένο ότι θα έρθει: και το ξέραμε – δεν ήταν ελπίδα: ήταν απλώς, η pop). Η pop ήταν πριν την οριστική σιωπή. Λίγο πριν σπάσει το φράγμα ενόσω γνωρίζαμε ότι η πίεση αργά ή γρήγορα θα έσπαγε το φράγμα και το μόνο που είχε να ξεχυθεί ήταν η σιωπή μας. Ήταν λίγο πριν απαιτήσουμε το αδύνατο (και καταστούμε κι εμείς αδύνατοι και αδύναμοι) – πριν απαιτήσουμε το αδύνατο περιδιαβαίναμε τη νύχτα ψιθυρίζοντας το δυνατό, προσδοκώντας την ματαίωση, ωστόσο, επιμένοντας με έμμονα σε μία βασική μελωδία, ένα στέρεο σώμα από ακουστικές κιθάρες, ένα διαρκές άρπισμα και την αμφίθυμη διάθεση των πλήκτρων (ο Άγιος Χριστόφορος, 7΄΄). Αυτό ήταν η pop – τρία λεπτά (πριν μάθουμε ότι συχνά τόσο αντέχουμε όλο κι όλο πριν καταρρεύσουμε και δεν μπορέσουμε ξανά να σταθούμε – όχι απόψε τουλάχιστον… αν κατορθώσαμε καν να σταθούμε: είναι η οριστική επίγνωση ότι είμαστε απλώς άνθρωποι, σαν όλους τους άλλους και πως εκείνη η φράση, εσύ κι εγώ ενάντια σε όλους, δεν ήταν παρά προανάκρουσμα: εγώ κι εγώ ενάντια σε μένα). Η pop ήταν η μόνη δυνατή μας γλώσσα – εκείθεν των κειμένων και των προκείμενων των συλλογισμών. Ήταν ο καθρέφτης και εγώ ήμουν η Αλίκη που παρατηρούσα μέσα από το κάτοπτρο που παρατηρείς / ήσουν η Αλίκη που παρατηρούσες μέσα από το κάτοπτρο που παρατηρώ εγώ: πάντοτε λίγο πιο μεγάλο το σώμα, πάντοτε λίγο πιο μικρό, ανεπίκαιρο ξανά και ξανά, εδώ ασφυκτιά, εκεί περισσεύει: ξανά και ξανά η ταλάντωση που εκκρεμεί ανάμεσα στο ανείπωτο και εκείνο που διαρκώς αναμένει το επόμενο τραγούδι – μέχρι να πέσει από τα χέρια, ένα sony walkman, μέσα στα λεωφορεία, τότε που κανένας δεν ήξερε ότι μπορεί να το κάνει αυτό, ένα σπασμένο μικρό walkman και μία μασημένη κασέτα. Αυτό ήταν η pop – λίγο πριν τον post, λίγο προτού θεμελιωθούμε στην σιωπή και σταθούμε ανίκανοι ακόμη και για τη νοσταλγία. Δεν είναι τα χρόνια που περάσανε – είναι η γλώσσα που πέρασε και σαν pop τραγούδι δεν κατόρθωσε ποτέ να ενσαρκωθεί (ενσαρκώθηκε σαν οργή, flipside της pop: οργισμένα ξεσπάσματα της Alternative αρχές του 90 – Moonshake, Ride, Verve). Δεν το θελήσαμε ποτέ. Δεν ήταν ότι ακούγαμε pop επειδή είμαστε μελαγχολικοί – ή το αντίστροφο. Ήταν η άθλια γεύση στη γλώσσα από κακές μπύρες στο Lucky Look και η έκπληξη κάθε φορά στο Residents αν ακούγαμε Field Mice. Στο Μπαχτσέ; Ξέρω κι εγώ… ήταν απλά η pop. Ήταν ένα μικροσκοπικό κορίτσι με κοτσίδες τα μαλλιά να ματσαλάει ένα κουλουράκι και να ζητάει να μάθει τώρα, τι θα παίξουμε; Τι να παίξουμε; Πρέπει να παίξουμε… λίγο ακόμη. Λίγο προτού μαθαίνουμε ότι δεν μπορούμε τελικά να το κάνουμε αυτό…

http://www.mediafire.com/?zjyzyytyg3l