Χτες κάναμε το πρωτο μπανιο σε μια δυσπρόσιτη παραλια του κορινθιακου..ο βυθός της θαλασσας ηταν μαυρος..οχι απο τα αποβλητα των βιομηχανιων , αλλά απο τα καρβουνα ενός φυσιολατρικου μπαρμπεκιου μιας οικογενειας..σε μια γωνια , πισω απο εναν θαμνο , ηταν ομορφα τακτοποιημενα καμια 30ρια μπουκαλια μπυρας μαζι με τα υπολείμματα ενος ατυχου κοτόπουλου και μια τσαντα γεμάτη καφετί μπεμπιλίνο…στην μια ακρη της παραλιας  σκαψαν την πλαγια και δημιουργησαν απο το πουθενα ενα ωραιοτατο οικόπεδο με θεα…εχει πουληθεί ήδη , εαν κρίνω απο την βαση με τα τσιμεντόλιθα που δενει αρμονικά με το υπόλοιπο βουνό….φευγοντας , και αφου ειχαμε γεμισει 3 σακούλες σκουπιδιων με το οικογενειακό γευμα , αποχαιρετήσαμε ενα ζευγαρι που το εκανε πισω απο κατι βραχακια..λατρεις της φυσης και αυτοί.