τον βερνίκο τον λατρεύω - όταν ήταν μικρός έπεσε μέσα στο βαρέλι με το ουισκι που κουβαλούσε ο μπαμπάς του κατά την ιστορική διάσωση του σεφτελή από βέβαιο θάνατο στις άλπεις… ο κώστας βερνίκος κατάγεται από σπουδαία καθαρή οικογένεια των σκύλων του αγίου βερνίκου ή βερνάρδου… ο ίδιος έμαθε να μιλάει και με πολύ κόπο απέκτησε μία σπουδαία θέση στη λογοκρατική ραδιοτηλεόραση που μας αγαπάει και την ερωτευόμαστε παρέα με τους θεραπευτές… ο ίδιος όντας σεμνός δεν αφήνει ποτέ κανέναν να μιλάει - ακριβολόγος, δίκαιος αλλά κατά κύριο λόγο, γνώστης, δεν δαγκώνει το χέρι που τον ταΐζει… καταναλώνει το βαρέλι με το ιδιαίτερο περιεχόμενο και ξεχύνεται στο χορτάρι περιγράφοντας… άλλοτε κάνει ο ίδιος το βαρελάκι και για λίγο δεν κατόρθωσε να γράψει ιστορία το 2004 - η φράση στον έβδομο ουρανό αδέλφια είναι αστρονομικά λάθος και ιστορικά ξεπερασμένη… συν τοις άλλοις ο γερμανός προλαβαίνει πάντοτε και κρεμάει τα μικρόφωνά του, δεν περιγράφει άλλο… αλλά ο βερνίκος όντας σπουδαίος σκύλος δεν κρατάει κακίες… νομίζω ότι ο κώστας με τον αλέκο αποτελούν ένα θαυμάσιο τρίδυμο λαχνό - ο τρίτος είναι ο παύλος φώναζέ με κρούμελ χόλγκερσον… λυπάμαι μόνον που η άννα καραμανή ή καραμανλή δεν εκλέχτηκε και αναγκάζομαι να την ακούω ή και να την βλέπω - πράγμα κακό για το στομάχι μου… αλλά πάλι, καθημερινά βλέπω και ακούω όλους εκείνου που εκλέφ/χτηκαν άρα έχω δίλημμα και δεν είμαι σίγουρος ποιο από τα δύο προτιμάω… τίποτα…  κώστα, σαγαπάω ρε, γουφ… συγχαρητήρια στον ευγενικό βλογοδεσπότη που διακηρύσει το βερνικοφιλικόν του βλογολογίου… γουφ / κραπ (για ευνόητους λόγους τα ονόματα των προσώπων αποκρύπτονται)