έβαλα ένα κέρμα στο στόμα του και τον περίμενα: τον έδεσα σφιχτά γύρω από ένα δέντρο: τέντωσα το σώμα του μέχρις ότου οι πατούσες του άγγιξαν την μύτη του… περίμενα… συνήθως περιμένω - αν και εύκολα βαριέμαι, μάλλον κουράζομαι: φιλάσθενη η κράση μου δεν ανέχεται την ακινησία ή μόνο αυτήν ανέχεται; δεν ξέρω: οι γιατροί διαφώνησαν - διαφώνησα κι εγώ, ότι δηλαδή εγώ ήμουν εκείνος που υπέστη την εξέταση και έπειτα χωρίσανε οι δρόμοι μας σαν φίλοι: οι δρόμοι, χωρίσανε οι δρόμοι μας σαν φίλοι: εμείς… δεν θυμάμαι τις λεπτομέρειες: ο θείος έλεγε ότι αν οι λεπτομέρεις είναι σημαντικές αυτές θα παραμείνουν στη μνήμη: του είπα ότι αναπνέει: λεπτομέρειες, σκέφτηκα, άρα δεν ήταν σημαντικό: έτσι αποφάσισα να τον σκοτώσω: έβαλα ένα κέρμα στο στόμα του και τον έδεσα γύρω από το δέντρο έως ότου οι πατούσες του αγγίξανε την μύτη του: ήταν σιναχομένος… σκέφτηκα να του σκουπίσω την μύτη: όμως σιχάθηκα… όχι τη μύτη του… δεν ξέρω, σιχάθηκα… έκλεισα τη μύτη του με το μεγάλο δάχτυλο του δεξιού του ποδιού: χρησιμοποίησα και λίγη ταινία… όση είχε περισέψει δηλαδή… το σινάχι σταμάτησε: έβαλα φωτιά σε όλο το δάσος ώστε να διασφαλίσω ότι θα πεθάνει: το κέρμα στο στόμα του ήταν μία πράξη αβρότητας - μου λέγανε ότι πρέπει να είμαι ευγενικός: και ήμουνα… νομίζω ότι ήταν πενηντάλεπτο: τρύπιο ή δεκαρα: τρύπια… εγώ το έκανα: τον έκαψα ζωντανό: τώρα δεν κοιμάμαι τις νύχτες κι αυτό επειδή ούτε τότε κοιμόμουνα τις νύχτες… νομιζα ότι σκοτώνοντάς τον θα κοιμάμαι τις νύχτες: νύχτα: ξανά και ξανά: δεν ξέρω: ο ανελικτής είναι νεκρός - αλλα πάλι νομίζω ότι παντα ήταν… κραπ… ίσως να δοκιμάσω με εμένα την επόμενη φορά… αν υπάρξει δηλαδή… κραπ… θα αλλάξω πλευρό… κραπ… δεν κοιμάμαι τις νύχτες, όμως ο θάνατός του μου επιτρέπει να σκέφτομαι ότι επειδή τον σκότωσα δεν κοιμάμαι τις νύχτες: τώρα ξέρω: θα τσιμπήσω κάτι και θα συνεχίσω: πάντα συνεχίζω… είναι μία ιδιοπάθειά μου: η συνέχεια… κι αν σταματήσει απότομα; δεν θα καταλάβεις τίποτα αγάπη μου, κραπ… όνειρα γλυκά ανελικτή: ένας από εμάς τουλάχιστον αποψε θα κοιμάται… εγώ το έκανα… κραπ!
Ιούλιος 10, 2007
Ιούλιος 13, 2007 at 11:29 π.μ.
απαιτώ να μου πεις αμέσως τι εννοείς με αυτό το κείμενο… αρχίζω και φοβάμαι…