Country Boy+Girl Plus Friends

… σε παρμπρίζ. Το πιο πρόσφατο των streetpanthers.

ή μήπως ( ) b?

θα ήθελα να ζητήσω γενικά συγνώμη διότι γράφω… συμμετέχω ανώνυμα σε πολλά ευλόγ ως σχολιαστής ή απλά ο ανωνυμος (πρωτοτυπία θέ μου) και παρατηρώ ότι ο κόσμος μπερδεύεται συχνα… δεν μπερδεύεται νομίζω επειδή απλά είμαι λοξός… νομίζω ότι μπερδεύεται επειδή κατά βάση αμυδρά καταλαβαίνει ότι όχι απλά διαφωνώ με όσα λέει αλλά μπορώ και επικαλούμαι όχι κάποιο απτό στοιχείο, ένα δοκουμένδο βρε αδελφέ με εικόνα και ήχο, ένα σύντομο τρίλεπτο μαγνητοσκόπησης στο κινητό μου, αλλά μία σκέψη ή έναν συλλογισμό που προκαλεί τα παραδεδομένα κι αυτό διότι απαιτεί η γραφή μου αλλά και η γραφή με την οποία μεγάλωσα (είτε θέατρο είτε μουσική) τον χρόνο του άλλου, δηλαδή μία στοιχειώδη προσπάθεια… αυτό δεν το απαιτώ εγώ: εγώ δεν υπάρχω όταν γράφω ή σκέφτομαι… (εντάξει: ο γιατρός γενικά έχει προειδοποιήσει την σύ-ζυγό μου ότι οι κρίσεις μεγαλομανείας διαδέχονται μακρές περιόδους μανιο-κατάθλιψης ή τις κρίσεις μεγαλομανείας διαδέχονται μακρές περίοδοι παραφυτικής παρασιτίνης ή απλά απάθειας)… η ανωνυμία μου είναι όπως και η γραφή μου: δεν μπορεί να την διεκδικήσει κανένας – ούτε καν εγώ… ναι, θα μου αντιτείνω, και ο Οδυσσέας υποπίπτει στο ίδιο σφάλμα ή επιδεικνύει την ίδια αλλαζονία όταν έχοντας τυφλώσει τον Πολύφημο και αποχωρεί από την σπηλιά που κρατούσε ο κύκλωπας τον ίδιο και τους συντρόφους του αποκαλύπτει ότι ο Ουδείς που τον τύφλωσε είναι αυτός ο ίδιος ο Οδυσσέας… ωστόσο αυτό υποπτεύομαι ότι ο όμηρος το πράττει μόνον και μόνον για λόγους συγκρότησης της ιστορίας: θα πρέπει ο Ποσειδώνας, ο πατέρας του πολύφημου να αναλάβει κάποιον ρόλο ξανά… στην δική μου περίπτωση δεν υπάρχει ένας συγγραφέας ή αν υπάρχει κι εγώ είμαι ο τρούμαν ή δρούμαν και παίζω τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο δρούμαν σόου, αυτό εγώ δεν το ξέρω… κι ό,τι δεν ξέρω δεν μπορεί να με βλάψει (αν και μπορεί να με σκοτώσει ακόμη κι αν δεν με γνωρίζει ούτε κι αυτό)… η ανωνυμία μου ωστόσο οφείλεται κυρίως στο ότι δεν επιθυμώ επισκεψιμότητα στον δικό μου ιστότοπο μόνον και μόνον επειδή διαφωνώ ή ενίοτε ανταλλάσσω γαλλικές εκφράσεις σε άπταιστα ελληνικά και με πολύ ευγενικό ύφος… δυστυχώς ή ευτυχώς έχω ασκηθεί σε μία τέχνη που είναι χειροτεχνία (δεν μιλώ μόνον δια τον αυνανισμό παναγιώτατε ευλογάρχα) και εντελώς εκτός τόπου και χρόνου… αλλά έχω μάθει ότι πάντοτε αρκεί έστω κι ένας προκειμένου να συνεχίσει κάποιο επάγγελμα που χάνεται… καλώς ή κακώς ξέρω ότι αυτός ο ένας σε αυτήν την χειροτεχνία μάλλον είμαι εγώ (ή έτσι αισθάνομαι)… αυτό ακόμη δεν είναι προσοδοφόρο… δεν είναι καν ανεκτό ως πιθανότητα μελλοντικής οικονομικής αποκατάστασης: έτσι είναι διότι το επάγγελμα που θα ασκήσω θα πρέπει να το εφεύρω πρώτα… αυτό κάνω: καθοδοόν προς την εφεύρεση της εργασίας μου… δεν αδικώ κανέναν… ίσως θα έπρεπε να ήμουν πιο συνεπής και να περιορίσω τις γραπτές εμφανίσεις μου σε προκηρύξεις στο ποντίκι… εκεί πραγματικά θα με εκτιμούσαν περισσότεροι άνθρωποι – ίσως κι εγώ τον εαυτό μου… δεν ξέρω…

το παραπάνω απόσπασμα ηχογραφήθηκε σε συνεδρία του άουφ χέμ-περ με ψυχαναλύτρια την αλίκη στην χώρα των θαυμάτων: την απομαγνητοφώνηση ανέλαβε ο κούνελος… υπότιτλος συνεδρίας: ενοχικό σύνδρομο και μανιοκαταθλιπτική κρίση ή απλά, γιατί κανείς δεν παίζει (και με) μένα (ούτε καν ο ίδιος, άρα πολυσχιζοειδής προσωπικότητα με υποψία διανοητισμού)… εκτίμηση: θα επανέλθει εις την γνωστήν υπεροπτικήν μαλακίαν που τον διαδέρνει συνήθως