Τετάρτη, Μαΐου 2nd, 2007


Απ’ όποια μεριά του δρόμου κι αν πας, κινδυνεύεις.

εβλεπα με κατι φιλους το χθεσινο ματς μεταξυ Λιβερπουλ και Τσελσι.
κατα την διαρκεια της μεταδοσης συνειδητοποιησα την μεγαλη διαφορα μεταξυ ελληνικου και αγγλικου ποδοσφαιρου.
στην Ελλαδα επειδη οι αγωνες στην συντριπτικη τους πλειοψηφια ειναι για να σε παιρνει ο υπνος , οι σκηνοθετες ψαχνουν στις κερκιδες για τις πιο ωραιες γκομενες.
καθε τριτο πλανο και μια ξανθια γκομενα, για να μεινει και κατι στον τηλεθεατη απο την μεταδοση.
χτες το βραδυ ο αγγλος συναδελφος του βιντιαδη ειχε επικεντρωθει σε μια θειά που εβλεπε το ματς με καλυμμενο το προσωπο , καθως και σε κατι καραφλους μπαρμπαδες που τραγουδουσαν για την ομαδα τους.
αυτο βεβαια με εβαλε σε σκεψεις , γιατι αν ανεβει το επιπεδο του ελληνικου πρωταθληματος θα κοπουν μαχαιρι οι γκομενες με τα ξωβυζα και δεν ξερω αν το αντεχω αυτο.