Country Boy+Girl Plus Friends

μεσα στον Δεκεμβρη αναμενεται νεο “πρωτοφανες” περιστατικο σε αγνωστο μεχρι στιγμης μερος της αξεστης και αγραμματης ελληνικης επαρχιας
για την δικης ασφαλεια παρακαλω οπως το τετραημερο των Χριστουγεννων το περασετε στην πλατεια ομονοιας

*αττικης-βοιωτιας

ενας επαρχιωτης εν δυναμει δολοφονος

Φέτος είπα να το στείλω νωρίς για να είμαι σίγουρη οτι θα φτάσει εγκαίρως.
Αγαπημένε μου ,Αγιε Βασίλη
θα ήθελα αν γίνεται τα παρακάτω:
α)ένα αυτοκίνητο.Δεν είναι κρίμα να ταλαιπωρούμαι με τα λεωφορεία????
β)ένα ταξίδι 20 ημερών στην Ισπανία με όλα τα έξοδα πληρωμένα.
γ)ενα σπίτι δικό μου (σαν αυτό που έκανες στο country boy).
δ)ένα φιλο-γκόμενο νορμάλ (οχι σαν τον περσινό).Ή αν δεν βρίσκεις κάποιον ,τον David Gahan …μου κάνει το παλικάρι…
ε)μια τρίτη δουλειά ,γιατί με τις 2 μου μένει πολύ ελεύθερος χρόνος…
Νομίζω οτι με αυτά καλύπτομαι(αν σκεφτώ κάτι άλλο θα σου στείλω φαξ) και θεωρώ οτι τα αξίζω μιας και φέτος ήμουνα καλό παιδί!!
Αγιε Βασίλη είσαι πολύ καλός και όμορφος και ελπίζω να μην με ξεχάσεις (πρώτη κάλτσα δεξιά).
Θα σου εχω ετοιμάσει και τα αγαπημένα σου μεζεδάκια.
φιλιά χχχ

η ωρα στην Ιταλια

ενα βιντεο που μου εστειλε ο Μπάμπης

Χριστούγεννα έρχονται και οι καλλιτέχνες-ογκόλιθοι της ελληνικής show-biz προσφέρουν στους αναρίθμητους φίλους τους τις νέες τους κυκλοφορίες.

Για την κυρία Έλλη Κοκκίνου αυτή είναι μια πολύ σημαντική περίοδος. Τέτοιος καιρός ήταν, λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2002, όταν έκανε την εμφάνισή της στο πλατύ κοινό. Το βαρύ πυροβολικό της Heaven (του ομίλου ΑΝΤ1), η κυρία Βανδή, ήταν έγκυος, δε θα μπορούσε να συναρπάζει τα πλήθη με την κοιλιά στο στόμα. Η δισκογραφική εταιρία χρειαζόταν κάτι καινούργιο αλλά κι όχι εντελώς, κάτι που να μοιάζει στην κυρία Βανδή που προσπαθούσε να μοιάσει στην κυρία Βίσση. Η επιλογή της κυρίας Κοκκίνου αποτέλεσε έναν θρίαμβο για το τμήμα marketing της Heaven.

Όσα ακολούθησαν είναι ιστορία – γραμμένη με χρυσά (ή και πλατινένια) γράμματα. Μια απορία μόνο: Όταν στο crawl γράφουν making of δείχνοντας την κυρία Κοκκίνου, εννοούν τις άπειρες πλαστικές;

χτες πηγαμε να δουμε το Βαβελ στον μουλτιπλεξ κινηματογραφο της Λιβαδειας, ιδιοκτησιας Τακη Γκωνια
οπου μουλτιπλεξ, αντικατεστησε το με τρεις αιθουσες , εκ των οποιων η πιο μικρη χωρητικοτητας 70 ατομων περιπου
σε αυτην επαιζε το καινουργιο πονημα του κυριου ιναριτου, πραγμα που σημαινει οτι δευτερη εβδομαδα μαλλον δεν θα προλαβει να παιξει.
οσον αφορα στην ταινια , ολα τα λεφτα ειναι ο σκηνοθετης.ευφυεστατος.
ο μπρατ σε ολες τις ταινιες το ιδιο παιζει.ειδικα αυτο το χτυπημα με το χερι στο κεφαλι…λες και εβλεπα το σεβεν.
στα κοριτσια αρεσε, αλλα αυτο ειναι λογικο και δεν εχει να κανει με την ταινια.

ο δραστης ηταν ένας ή μήπως δυο?…περισσότεροι?
ποσα οπλα χρησιμοποιηθηκαν?
ηταν ενεδρα ή τα παιδια ηταν απλώς ατυχα?
ποσες σφαιρες εφαγε ο καθενας?
αυτος που εφαγε τις τρεις μήπως ήταν και η αιτια που σκοτωθηκαν και οι αλλοι?
ειναι σιγουρο οτι δεν ειχαν διαφορες με καποιον?
μήπως προκειται για εκδίκηση εξαιτιας μια ερωτικης περιπετειας τους ενος απο τους πεντε?
καθε ποτε πηγαιναν για κυνηγι?
ποση αποσταση ειχαν τα θυματα μεταξυ τους?
τους εδωσαν και χαριστικη βολη?
γιατι ο δημαρχος αγρινιου ζητησε απο τους κατοικους της περιοχης να ανοιξουν τα στοματα τους?
προλαβε να μιλησει ο πιτσιρικας στον πατερα του?
αν ναι, τι του είπε?
γινεται διακινηση ναρκωτικων στην περιοχή αυτή?
γιατι δεν αντεδρασαν τα θυματα?
μηπως αυτο δείχνει οτι τους γνωριζαν?
τι δουλεια κανανε οι πεντε?
ηταν αγροτες…δουλευαν σε οικοδομες…σε νοσοκομειο….γυψοσανιδες εβαζαν…χειριστες μηχανηματων ηταν
οριστε και οι εικονες απο τον τοπο του εγκληματος.
βλεπετε κυριες και κυριοι τα θυματα που κειτονται διασπαρτα μεσα στα χωραφια
επειδη ειμαστε σοβαρο καναλι καλυπτουμε τα προσωπα τους
ολες οι αλλες λεπτομερεις ειναι ευδιακριτες
τα σωματα ακινητα, διπλα τους και τα οπλα τους
ειναι φανερο οτι προκειται για ξενοφερτο εγκλημα.
εμεις στην ελλαδα δεν κανουμε τετοια πραγματα.
συλληπητηρια στους συγγενεις.
κουραγιο……..
ευχαριστουμε την αερολεσχη αγρινιου που μας παραχωρησε το αεροπλανο για να τραβηξουμε τα αποκλειστικα πλανα.

ladytron – playgirl

ομολογω οτι δεν το ηξερα και εμεινα αφωνος οταν το εμαθα απο εναν οδηγο λεωφορειου.
-που πατε σημερα?
-στον γοργοποταμο
-μα δεν ειχατε παει και την προηγουμενη κυριακή εκει?
-ναι, αλλα τοτε ειχαν παει απο αλλο κομμα…….

η επετειος της ανατιναξης της γεφυρας του Γοργοπόταμου γιορτάζεται σε δοσεις , αναλογες των πολιτικων πεποιθησεων των αντιστασιακων.
πολεμησες με τον ελας? πας την πρωτη κυριακη
ησουν με τον ζερβα? εισαι την δευτερη
οι υπολοιποι επιλεγουν μια τριτη διαφορετικη ημερα

μπορω να διαλεξω μια τεταρτη ημερομηνία?

καθε φορα που είναι να μας επισκεφθει ο προεδρος της εταιριας ειδοποιει τουλαχιστον ενα 24ωρο πριν για να προετοιμαστουμε.
να εχουμε δηλαδη μαυρη ζαχαρη, κρουασαν βουτυρου , χαρτομαντηλα μπροστα στην ταμειακη του μαρκετ και καμποσες αλλες ηλιθιες λεπτομερειες.
αμα εχουμε δουλεια τα βρισκει ολα αψογα , σε διαφορετικη περιπτωση αρχίζει την γκρινια για το παραμικρο.
σημερα ειναι μια απο αυτες τις φορες.
-ποια ειπαμε οτι κανει τον καλυτερο latte?

update : δεν ηρθε τελικα.κριμα οι προετοιμασιες.

πολλα χρονια πριν ,
αυτο που ζουμε τωρα τι ειναι?

το κογιοτ πιανει τον road runner.
σκεψου τωρα να γυρνας απο την κλασσικη μπαροτσαρκα ψιλοκομματια και να παρακολουθεις το Road runner στο σταρ τρωγοντας μπουγατσα με κρεμα.

που υπάρχει αυτό το blog! ξεφεύγω έτσι από μια καθημερινότητα που με αναγκάζει να ξεχνάω συχνά αυτό που ήμουν ή έκανα πριν… ακούω bjork, suede, add n to x ( α ρε country boy!)… νιώθω ότι υπάρχει ακόμη εκείνη η παρέα που πολλές φορές φοβήθηκα ότι την ξεχάσαμε (η ζωή φταίει για όλα!) αλλά και ότι συνεχίζω να τη γνωρίζω, καθώς όλοι αλλάζουν λίγο, θέλουν δε θέλουν, με τα χρόνια… μέσα από τον country boy μαθαίνω καλύτερα τον Παναγιώτη, μέσα απο τον hce τον Παναγιώτη, ακόμη και μέσα από τον aufheber το Στέλιο… η country girl μου μαθαίνει τη Δημητρούλα που δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσω καλά, και μου θυμίζει τα πράγματα που μπορείς να κάνεις όταν είσαι στην ηλικία της… και θα ήθελα και άλλοι από την παρέα να γράφουν…
τσατίζομαι τόσο πολύ που δε μπορώ, όσο κι αν προσπαθώ, να συνειδητοποιήσω τις αλλαγές που γίνονται ή θα γίνουν σύντομα στη ζωή μου… μέσα από κάτι εκλάμψεις υποψιάζομαι ότι είναι κάτι τόσο τόσο όμορφο!… ναι, και τρομαχτικό… αλλά και όμορφο! οι εικόνες από το παρελθόν θα με βοηθήσουν να μην αλλάξω τόσο όσο φοβάμαι ότι θα αλλάξω… γιατί το παρελθόν ξύπνησε και έγινε παρόν σιγά σιγά… γιαυτό χαίρομαι που υπάρχει αυτό το blog!

…ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο αξίζει να βλέπει κανείς Champions League, είναι οι ήττες του Ολυμπιακού μας από τον Πειραιά, είναι κακεντρεχείς και ντροπή τους.

Βέβαια, η κακή – όπως και η καλή – μέρα απ’ το πρωί φαίνεται. Σαν να μην έφτανε το ότι δεν έπαιζε ο Ζωγράφος, χτύπησε νωρίς – νωρίς κι ο Μιχαλάκης . Δεν απέβαλε και εκείνος ο ξενέρωτος ο διαιτητής κανέναν παίκτη του Ολυμπιακού μας, που ως γνωστόν παίζει καλύτερα με δέκα, και όταν του επιβάλλεται να παίζει με ένδεκα, πρόκειται για σφαγή. Το λέει και ο Γρηγόρης ο Γεωργάτος, κι ο Γιώργαρος ο Αμανατίδης, και όλοι δηλαδή. Έτσι, το αχτύπητο σερί των εκτός έδρας αγώνων χωρίς νίκη συνεχίστηκε και διευρύνθηκε ακόμα περισσότερο, έφτασε αισίως τους 31! Δεν πειράζει, άντε του χρόνου πάλι…

ΥΓ1.Πού πας ρε panaliar με τον Κωστούλα και τον Πάντο…

ΥΓ2. Πού ‘σαι, Γαβαθιωτάκο… Χαιρετίσματα από τους συμπατριώτες του «καραγκιοζάκου». Ξέρεις εσύ, φιλάκια.

παρακολουθωντας την συζητηση που γινεται τις τελευταιες μερες για τους αστυνομικους και για το ξυλο που εριξαν στον ατυχο φοιτητη σκεφτομουν ποσοι απο αυτους που τωρα τους κατηγορουν , πριν απο μερικα χρονια (αναλογα της ηλικιας του καθενος) εκλαιγαν που δεν καταφεραν να μπουν στο Σωμα ενεκα των υψηλων βασεων!
και εχασαν ετσι την μονιμη θεση και τον σιγουρο μισθο απο την πρωτη μερα της φοιτησης τους.
ειναι σαν τις πουτανες , που ολοι τις βριζουν , αλλα μολις πεσει το σκοταδι τρεχουν με τα σωβρακα λερωμενα για να τις πηδηξουν.

επεσα πανω σε αυτο
συνεργασια της bjork με τους 808 state για το αλμπουμ τους EX:EL

oops , alright
i’ll come over
& pour myself over you
jars of fun
exciting stories
i’ll make you forget

tickle you a little bit
seduce out your good temper
i’ll shine all over
i’ll cook my best dish for you
but then it’s my turn

i want all your adoration
dog , i own you
sit down fool
you own me
i’m yours

i’m the sun
i’ll shine all over you
grab the rays
sugar

«Δεν ξέρω αν παίρνουν τα χρήματα στον Φερεντίνο», δήλωσε ο ποιητής Κακαουνάκης, συνοδευόμενος από ακραία καιρικά φαινόμενα εν είδη οπτικών εφέ, σύμφωνα με το εύγλωττο super. Ως γνωστόν ανά την επικράτεια, ο κύριος Φερεντίνος παρουσιάζει το τηλεπαιχνίδι “Deal”, που βγαίνει κάθε απόγευμα καθημερινής, και την αναβαθμισμένη μορφή αυτού, το “Super Deal”, τα Σαββατοκύριακα.

Στο περιοδικό Μίκυ – Μάους, βλέπε διάφορα τεύχη, ο αγαθός και ατζαμής ψηλέας Γκούφη, άμα τη κατανάλωση φιστικίου αράπικου που φυλάγει εντός του επί της κεφαλής του πίλου, μεταμορφώνεται σε Σούπερ – Γκούφη, χάνοντας πάραυτα τις παραπάνω ιδιότητες και αποκτώντας την ίδια στιγμή χάρη, δυνάμεις και ευφυΐα υπερήρωα.

Αυτό που μεταμορφώνει το Deal σε Super Deal είναι τα ακόμα περισσότερα εύκολα λεφτά. Μοιάζει περίπου σαν μία άτυπη συμφωνία παίκτη, τηλεοπτικού κοινού και καναλιού. Το κανάλι δίνει πολλά χρήματα στον παίκτη, αυτός (και το σόι του) θα επιδείξει αντιδράσεις επιπέδου Νίκου Ξανθόπουλου ή Μάρθας Βούρτση, οι τηλεθεατές θα παρακολουθήσουν μαζικά, ταυτισμένοι τρόπον τινά, καθώς και αυτοί ονειρεύονται ένα εύκολο κέρδος, αναφωνώντας αριθμούς χρυσοτόκων κουτιών. Σαν να εξαγοράζεται η τηλεθέαση.Αυτό που κάνει εξαιρετικά δημοφιλές το εν λόγω τηλεπαιχνίδι, και στις δύο μορφές του, είναι ότι δε χρειάζεται να είναι κανείς ιδιαίτερα έξυπνος ή να διαθέτει γνώσεις, είτε αυτές προέρχονται από τις εμπειρίες του είτε από φιλομάθειά του. Το υπόβαθρο των παικτών δεν παίζει κανένα ρόλο, σε αντίθεση με τα τηλεπαιχνίδια γνώσεων. Εκεί παίζει κανείς με το μυαλό του και απαιτείται προσπάθεια, στο Deal συμμετέχει κανείς με τα συναισθήματά του. Ένα σκοτσέζικο ντους συναισθημάτων λαμβάνει χώρα, καθώς αυτά εναλλάσσονται ανά λεπτό και μεγεθύνονται σύμφωνα με τις επιταγές του dj και του animateur, τις προτροπές του κοινού που συμμετέχει από καρδιάς και συγχρόνως σπάει πλάκα και τα κοντινά πλάνα σε πονεμένες γκριμάτσες και τρεμάμενα από τη νευρικότητα χέρια. Διαβάζω σχετικά, στο TV guide του Βήματος της Κυριακής, λόγια του κυρίου Π. Μάνεση (υπεύθυνου παικτών): «Ο ιδανικός παίκτης είναι αυτός που έχει διάθεση να παίξει αλλά χρειάζεται και τα χρήματα. Να τα πάρει και να χαρεί. Να τα χάσει και να κλάψει». Σαφώς λοιπόν πρόκειται για ριάλιτυ. Ποια η διαφορά του από παρόμοια τηλεοπτικά υποπροϊόντα;Για να κερδίσει κανείς στο Deal αρκεί η κωλοφαρδία. Ή το κληρονομικό χάρισμα, ειδικά όταν ο τραπεζίτης προτείνει «ανταλλαγή». Είναι άλλωστε ένα στοιχείο που χρησιμοποιείται για να διαφημιστεί το συγκεκριμένο πρόγραμμα – «μόνο τύχη!» Το τηλεοπτικό κουμάρι είναι πραγματικά στιγμιαίο, τόσο γρήγορο που τα κουτιά καθυστερούν να ανοίξουν για λόγους τηλεοπτικού χρόνου αλλά και για να δημιουργηθεί το κατάλληλο σασπένς.

Όσο για τις αμφιβολίες του ποιητή Κακαουνάκη, που αναπαράγονται στην αρχή του παρόντος; Προφανώς κανείς, εκτός από την παραγωγή και τους παίκτες, δεν είναι σε θέση να γνωρίζει. Συνολικά, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται επίσης στο TV guide της 19/11, το τηλεπαιχνίδι έχει μοιράσει περισσότερα από 3 εκατομμύρια ευρώ.

ΥΓ. Ίσως λοιπόν να μπορούσαμε με αυτόν τον τρόπο να βαδίσουμε σε μια νέα σεισάχθεια… Θα μπορούσαν τα τηλεπαιχνίδια να αποτελέσουν έναν νέο, εναλλακτικό τρόπο δημοσιονομικής πολιτικής και αναδιανομής του πλούτου; Θα ήταν εφικτή μία κρατικοποίηση των τηλεπαιχνιδιών; Θα μπορούσε η κρατική Ε.Ρ.Τ. να χωρέσει στο πρόγραμμά της ένα τηλεπαιχνίδι αποκλειστικά για συνταξιούχους, το οποίο πέρα από τα όποια χρηματικά οφέλη θα προσφέρει τόνους πετρελαίου και κουπόνια για το σούπερ μάρκετ και τις λαϊκές αγορές;

παλιοι αγαπημενοι suede.
europe is our playground aliartos is our town.