αστραπες και βροντες

τις Κυριακες απο μικρη τις σιχαινομουνα. σκεφτομουν οτι την επομενη ειχα σχολειο.
ποτε δεν θα το ξεπερασω αν και τωρα νοσταλγω τα χρονια που ημουν παιδι κι ας πηγαινα σχολειο.
απο την ωρα που ξυπνησα και ειδα τη συννεφια μου χαλασε τη μερα. Κυριακη και συννεφιασμενη ειναι…αστα να πανε.
συνεχιζω να φοραω τα καλοκαιρινα μου ρουχα αν και κρυωνω απιστευτα. δεν εχω συμβιβαστει με την ιδεα οτι τελειωσε το καλοκαιρι. εψαχνα στον ουρανο αστερια το βραδυ αλλα τιποτα.μαυρη μαυριλα πλακωσε. περπατουσα για το σπιτι και η νυχτα γινοταν μερα απο τις αστραπες. ωραια ηταν αλλα τα μπουμπουνητα με τρομαζουν απο πιτσιρικα. δεν θα τους ξεπερασω ποτε τους φοβους μου. θυμασαι Αλεξανδρα οταν μπουμπουνιζε που τρεχαμε στην αγκαλια της γιαγιας και χωνομασταν κατω απο την κουβερτα? ετσι θελω και τωρα να κρυφτω και να βγω ξανα την ανοιξη.βρεχει γαμωτο και δεν το αντεχω.