Κυκλοφορούσε παλιά ένα ανεκδοτάκι για τους πολιτικούς και τις υπέροχες προεκλογικές περιόδους. Είχε πάει, λέει, ένας πολιτικός να επισκεφτεί σεισμόπληκτους. Περνούσαν ένας – ένας και συζητούσανε μαζί του, τους ρωτούσε αυτός τι θέλουν, απαντούσανε αυτοί «ένα σπίτι», γυρνούσε ο τύπος κι έλεγε στο βοηθό του «γράψ’ του ένα σπίτι», και έκαναν όλοι το κομμάτι τους. Κάποια στιγμή περνάει κι ένας, «εσύ τι θέλεις;» τον ρωτάει ο πολιτικός, «δύο αρχ….», απαντάει ο σεισμόπληκτος, που άλλο ήταν όπως καταλαβαίνετε το πρόβλημά του, «γράψ’ του ένα σπίτι», γυρνάει και λέει ο πολιτικός στο βοηθό του, «μα δεν καταλάβατε», λέει ο σεισμόπληκτος, «εγώ δύο αρχ…. χρειάζομαι, δε θέλω σπίτι», «γιατί, κι οι άλλοι τι νομίζεις ότι θα πάρουν;» τον αποστόμωσε ο πολιτικός.
Και υπάρχουν κι άλλα που κατά καιρούς κυκλοφορούσαν, με βάση αληθείας, υποτίθεται, όπως εκείνο για τον πολιτικό που περιόδευε στα χωριά της εκλογικής του περιφέρειας, ρωτούσε τους χωρικούς τι θέλουν, άλλος έλεγε ένα γάιδαρο, άλλος ένα μουλάρι, κάποια στιγμή ρώτησε κι ένα άτεκνο ζευγάρι που καθότανε παράμερα, «εμείς θέλουμε παιδιά», του είπε η γυναίκα, «και παιδιά θα σας κάνουμε!», απάντησε ο πολιτικός… Από μία άποψη, βεβαίως, γι’ αυτό το τελευταίο προσπαθούν … Ή το άλλο το κλασικό, «Θα σας φέρουμε θάλασσα!…»
Ο υπουργός Μαυρογιαλούρος, σε εκείνη την υπέροχη ταινία, καθώς κάνει πρόβα το λόγο που θα εκφωνήσει στην τιμημένη Πλατανιά, διαβάζει «Θα σας εξαφανίσομεν!», αντί του «εξασφαλίσομεν». Γλώσσα λανθάνουσα αλήθεια λέγει.
Όσο για την εικόνα, μιλά από μόνη της …Ειρήνη – Έρωτας – Περιβάλλον … Είμαστε όλοι αδέρφια … Παιδιά των λουλουδιών … Προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός; … Μην το κρατάτε πολλή ώρα, να γυρίζει …